REVIEW: Première Flashdance

Flashing dans in Flashdance
Door Anna Stam

Albert Verlinde Entertainment heeft een reputatie knallende dansshows op de planken te brengen. Na musicals als Fame, Footloose en Daddy Cool, is het nu de beurt aan de musical Flashdance. Afgelopen zondag ging deze musical, gebaseerd op de wereldberoemde film uit 1983 met Jennifer Beals, in première in de Tilburgse Schouwburg. Heel bekend Nederland stroomde toe in volle verwachting of Albert Verlinde en zijn crew het weer zou maken. En het antwoord is: ja.

Flashdance vertelt het verhaal van Alex (Anouk Maas), een jonge vrouw die overdag werkt als lasser in een staalfabriek, maar ’s nachts pas echt tot leven komt als danseres in een club, waar ook haar vrienden Tess (Marjolein Teepen), Gloria (Jantien Euwe), Kiki (Rubiën Florens Vyent) en Jimmy (Joey Schalker) werken. Alex heeft maar één droom; aangenomen worden op de prestigieuze balletschool Shipley Academy, één van de beste dansopleidingen ter wereld. Een droom waar ze, ondersteund door haar oude balletlerares Hannah (Carry Tefsen), keihard voor knokt. Wanneer ze denkt dat een romance met haar baas Nick (Jim Bakkum), de kleinzoon van de fabriekseigenaar, het najagen van haar dromen in de weg staat, leert ze de ware kracht van de liefde kennen.

De grote ster van de avond is zonder twijfel Anouk Maas. Maas heeft na jarenlage ervaring in bijrollen en understudies nu eindelijk haar eerste echte eigen hoofdrol te pakken. En wat voor één. Alex is een rol waarin veel en op hoog niveau gedanst en gespeeld moet worden waarbij ze bijna niet het podium verlaat. Een hele zware rol waar Maas met overtuiging meesteres over is. Haar afgetrainde lichaam verraadt het harde werken, wat zeker zijn vruchten afwerpt tijdens de voorstelling. De dansen knallen van het podium af. Uiteraard ondersteund door het ensemble, een danscrew met een aantal dansers uit de tv-hit So You Think You Can Dance zoals Remy Vetter, Sarah Mancini en Giorgio Costa. Dans staat dus centraal in dit theaterspektakel, waarin zinderende en dynamische choreografieën van onder andere de hoofdchoreograaf van (daar is het weer) So You Think You Can Dance Roy Julen en regisseur en choreograaf Martin Michel de basis vormen voor deze dansmusicalsensatie.

Flashdance kennen we natuurlijk van hitsongs als ‘What a Feeling’, ‘Maniac’, ‘Gloria’, ‘Manhunt’ en ‘I Love Rock and Roll’. Deze nummers zijn in de musical intact gebleven; dat betekent, niet vertaald naar het Nederlands. Dit is een goede zet, want een vertaling zou afdoen aan de waarde van de nummers. Naast deze toppers zijn er ook wat nieuwe songs toegevoegd, welke wel in het Nederlands gezongen zijn. Dat er een mix is van twee talen, is niet storend, maar juist mooi. Het verbindt het verhaal met de dansmomenten op een goede manier. Joey Schalker is de komische nooit in het verhaal (dit zijn we niet anders van hem gewend) en Gery Mendes als concurrerende clubeigenaar CC de bad guy. Carry Tefsen vertegenwoordigt samen met Frédérique Sluyterman van Loo als Louise het rustbaken van de voorstelling. Teepen acteert in het eerste deel van de show wat over the top, Euwe is daarentegen erg geloofwaardig als drugsverslaafde en hoerendanseresje.