REVIEW: Première De Tovenaar van Oz

Kleurrijke kostuums in Tovenaar van Oz
Door Anna Stam

Afgelopen zaterdag ging in het Zaantheater te Zaandam de musical Tovenaar van Oz in première. Deze voorstelling van Nationaal Jeugd Musical Theater is alweer de vijfde op rij na producties als Sjakie en de Chocoladefabriek, Narnia, Kruistocht in Spijkerboek en Oorlogswinter. Een jubileum dus eigenlijk. Om dit een beetje te vieren is Tovenaar van Oz in de regie van Jaap Dijkhuis een kleurrijk geheel geworden.

Het verhaal van schrijver Lyman Frank Baum (1856-1919) gaat over het meisje Dorothy uit Kansas die bij haar Oom Henry en Tante Em in Kansas woont en onbegrepen droomt van een sprookjesland “somewhere over de rainbow”. Op een dag steekt er een storm op die haar meesleurt en haar in het kleurrijke Land van Oz doet belanden. Toch verlangt Dorothy terug naar Kansas, maar de enige die haar kan helpen is de machtige en magische tovenaar van Oz. Op weg naar Emerald City, over de goudgele weg, ontmoet zij de vogelverschrikker zonder verstand, de roestige blikken man zonder hart en de laffe leeuw zonder moed.

Tovenaar van Oz is een semi-professionele voorstelling: er is een kinder/tienercast aangevuld met professionals in de hoofdrollen. Elise Berends neemt de rol van slechte heks op zich. Dit doet zij heel overtuigend; ze laat met deze rol een andere kant van zichzelf zien (we kennen alleen het lieve meisje). De goede heks (Suzanne Mol, ook in de rol van tante Em) zorgt voor een mooie tegenhang. Zij heeft zachte bewegingen en zingt engelachtig. Jorge Verkroost speelt professor Marvel en de Tovenaar. Geen grote rollen, maar laat hierin wel zien over een komisch talent te beschikken. Zijn poortwachter en oom Henry worden vertolkt door Dennis de Groot. De Groot gaat lekker mee in de flow van de voorstelling en doet het verder prima. Tommie Kinneging, Hans Lemmen en Kai Vasmel vullen als respectievelijk laffe leeuw, blikken man en vogelverschrikker de cast mooi aan. Kinneging overschaduwt af en toe de andere twee karakters omdat zijn leeuw ietwat homo-achtige trekjes heeft. De enige amateur in dit rijtje is Rosalie Eppink als Dorothy. Als 13-jarige meisje doet ze het uitstekend. Ze heeft een mooie zangstem en een zachte, vriendelijke uitstraling. Waar nog aan gewerkt kan worden is haar acteren, de zinnen komen er traag uit, wat mede de voorstelling vertraagt.

Dit komt niet alleen door Eppink, maar ook door het script in het algemeen. De voorstelling zelf komt langzaam op gang. Het begint pas een beetje vorm te krijgen wanneer het zwart-wit gedeelte plaats maakt voor het kleurrijke geheel. Hierin is ook meteen flink uitgepakt. Elke scène zijn er andere kostuums te zien. Deze zijn over the top en heel kleurrijk. Fantastisch om te zien; deze maken echt de show. Wat helaas niet gezegd kan worden over het feit dat het ensemble playbackend op het podium staat. Een groot gedeelte is van te voren ingezongen en ingesproken op de band, wat ervoor zorgt dat dat gedeelte erg amateuristisch overkomt. Dat is jammer. Gelukkig kunnen we altijd nog kijken naar Smeki alias Toto. Dit hondje is echt de held van de voorstelling. Hij is bijna de hele show op het podium, gedroeg zich poeslief, was zo mak als een schaap en bereschattig.