REVIEW: Première Circus

Creatief, maar rammelend Circus
Door Anna Stam

Afgelopen maandag ging in het M-lab de nieuwe productie Circus in première. Het M-lab is met een geheel nieuw managementteam een nieuwe weg ingeslagen. Van deze voorstelling verwachtten we dus ook veel. Hoewel er een aantal goede elementen inzitten, is de verwachting toch niet geheel waargemaakt.

De voorstelling begint met een explosieve moderne dans, gedanst door Marloes van der Sterre, Ian Volwater, Fancy Arensman en Olivier Bracke. Deze dans, en overigens ook veel van de rest van de voorstelling, vindt plaats in een grote cirkel. Om deze cirkel zit zo’n twintigtal publiek. Dit publiek heeft een speciaal plekje gekregen in een ‘adventure seat’ en beleeft de voorstelling vanaf een heel andere zijde dan de rest van het op het tribune zittende publiek (vormgeving door Daphne de Winkel). Na deze dansexpressie maken we kennis met Marius (David Lucieer). Lucieer zet een dromerige jongen neer die filmregisseur wil worden, maar per ongeluk terechtkomt in een realityshow. Hij speelt deze rol erg overtuigend, rustig, nuchter en beheerst. Het maakt hem het meest sympathieke karakter in de show. Een show waarin de deelnemers tijdens een dansmarathon fysiek en mentaal tot het uiterste gedreven worden. Ze strijden allemaal voor hetzelfde doel: ROEM. Dus krijgt het publiek wat het wil. Alles voor de kijkcijfers.

Naast Marius maken we kennis met Victoria (Lottie Hellingman), de danspartner van Marius. Hellingman is een gefrustreerde en serieuze dame, met vooral veel emotie. De rol van irritante presentator is weggelegd voor Daniel Boissevain. Hij speelt de rol goed; je krijgt naarmate de show vordert steeds meer hekel aan die kerel. De concurrenten van Marius en Victoria in de realityshow zijn dochter Maud (Sofie Habets), moeder Franky (Christine van Stralen), de aso’s Chelsea (Marloes van der Sterre) en Jeffrey (Ian Volwater), de zwangere Lilli (Fancy Arensman) en haar vriend Johannes (Olivier Bracke) en het op roem beluste koppel Elaine (Thirsa van Til) en Max (Kevin Hassing). Dit zijn allemaal typetjes die niet heel diep zijn uitgewerkt. Het publiek leert de personages niet beter kennen dan hun oppervlakkige vertoning. Helaas rammelt er hier en daar nog meer aan het script (geschreven door Eva Gouda). Er zitten nog veel losse eindjes in het verhaal waardoor er veel onduidelijkheid blijft aan het einde van de show. Alles bij elkaar is dat jammer.

Componist en bandleider, Helge Slikker, schreef de muziek van Circus en zweept het publiek en de acteurs op tot extase. Hij zingt de meeste songs en deze klinken erg lekker. Als Just duikt hij af en toe het verhaal in. Dit is wel erg origineel en goed bedacht. Voor deze productie heeft artistiek leider Sieta Keizer de samenwerking gezocht met jong talent. Gecombineerd met wat oude rotten in het vak, zorgt dit voor een juiste balans. Deze balans is ook gecreëerd door de symboliek van de cirkel en daarmee de eindeloze verslaving aan roem. “We zijn pas iemand als we gezien en gehoord worden. Identiteit is belangrijker dan ooit! Erkend worden is een verslavende behoefte.” De cirkel en de moderne dans, waarbij het draait om de vloeiende en oneindige beweging, zijn een creatieve vinding, waarmee ook de voorstelling weer eindigt. Het idee achter de voorstelling is dus goed, maar het script kan zeker nog een kritische blik gebruiken.