De Winnaar: een kijkje achter de schermen
Door Anna Stam

Het is alweer een tijdje geleden. 8 jaar geleden om precies te zijn. 2003. Jamai Loman, toen nog gewoon bekend als het merknaam Jamai, was de eerste winnaar van de talentenjacht Idols. Sinds die tijd heeft Idols nog een heleboel talenten uit de grond gestampt en zijn er nieuwe talentenjachten ontwikkeld zoals X-Factor, Hollands Got Talent en The Voice of Holland. Allemaal met één doel: een grote ster afleveren die, tijdelijk of voor zolang het duurt, veel geld moet opbrengen. Wat gebeurt er als de wereld in één klap aan je voeten ligt?

In regie van Sieta Keizer heeft het M-Lab een nieuwe muziektheaterproductie gemaakt: De Winnaar. De Winnaar vertelt het verhaal van een gewone jongen Emile (Jamai Loman) die een tv talentenjacht wint en binnen korte tijd gekatapulteerd wordt tot grote ster. Zijn manager (Thomas de Bres) en chauffeuse (Christine van Stralen) staan hem bij in deze onbekende wereld. Een wereld vol pracht en praal, van glitter en glamour, waar hij onbedoeld steeds dieper in verstrikt raakt. Een gouden medaillon heeft altijd een keerzijde en juist deze kant komt sterk terug in de voorstelling.

Naast dit verhaal (script: Henk Rijks) bevat de voorstelling een aantal songs die gezongen worden door Jamai himself. Dit zijn krachtige, mooie songs die de hoogtepunten van de voorstelling vormen, zoals ‘God only knows’, ‘Man in the mirror’ en ‘Ik hou van mij’. De liederen sluiten feilloos aan bij het verhaal en tonen de werkelijke emoties van Emile de popster. In het verhaal komt juist naar voren hoe hij zich voor moet doen tegen de buitenwereld, zijn fans. Onder druk van zijn manager doet hij eigenlijk dingen die hem niet aan het hart staan. Door de liederen en het toelaten van zijn eigen mening omtrent zijn populariteit wordt hij meer volwassen en krijgt hij een eigen identiteit, wat grote gevolgen heeft voor zijn manager. Deze overgang laat Loman keurig zien. De Bres speelt zijn manager en maakt van hem een irritante, obsessieve, op geld gerichte kerel. Zijn monoloog in het begin van de voorstelling is te lang, wat maakt dat de show langzaam op gang komt. Van Stralen speelt naast chauffeuse de rol van moeder, een huiselijk, bezorgd geval. Helaas zit er qua spel niet veel verschil in deze twee rollen, ondanks een dappere poging. Zo lijkt het net of de chauffeuse de moeder is, met een ander pakje aan.

De voorstelling wordt ondersteund door sociale media, zoals Facebook en Twitter. Op een achterwand wordt er een ogenschijnlijke actuele stand op Facebook en Twitter geprojecteerd en lijkt alsof je zelf de voorstelling kan beïnvloeden door het berichten op de twee sites. Dit is echter in scène gezet, wat de show minder experimenteel maakt. Dat is jammer, maar het mist uiteindelijk niet zijn doel: laten zien hoe een nieuw talent gepopulariseerd wordt. De vraag: ‘wat gebeurt er als de wereld in één klap aan je voeten ligt?’, is na het zien van deze voorstelling beantwoord.

De muziektheaterproductie De Winnaar is nog t/m 8 januari 2012 te zien het M-Lab te Amsterdam. Voor meer informatie kunt u terecht op www.m-lab.nl.

Foto’s: Bob Bronshoff