Spannende Woestewolf-voorstelling
Door Anna Stam

Begin jaren ’74 was De vloek van Woestewolf een televisieserie waar je voor thuis bleef. Later dat jaar werd het script van Paul Biegel uitgegeven in boekvorm. Nu maakt Het Filiaal uit Utrecht met een cast van twaalf acteurs en musici er eigentijds muziektheater voor de grote zaal van. Compleet met een klein horror orkest, spannende effecten en..een jammerlijk uitgewerkt plot.

Het Filiaal bracht al eerder boekbewerkingen op de planken. In 2009 MOMO en de Tijdspaarders naar het boek van Michael Ende en in 2010 Annie M.G. Schmidts’ Wiplala Weer. Ook De vloek van de Woestewolf  is al eerder onder handen genomen: in 2009 maakte Don Duyns er voor Het Filiaal al een toneelbewerking van. De vloek van Woestewolf, in de regie van Monique Corvers, vertelt het verhaal van Dr. Koch die mysteries en spoken maar onzin vindt. Hij kan alles wetenschappelijk verklaren, behalve de haast onleesbare brief van een onbekende man die aan ‘goudkoorts’ lijdt. Samen met zijn assistent Valet gaat hij op onderzoek uit. Ondertussen worden ze achtervolgd door twee rovers die uit zijn op hun goud en proberen ze ook nog eens de Vloek van Woestewolf te weerstaan.

Hilarisch is het roversduo die het ‘gawld’ proberen te stelen van de dokter. De twee hebben een komische chemie en houden de voorstelling luchtig en niet té spannend. Vooral in de eerste helft van de voorstelling knallen ze de pan uit wanneer ze het goud uit het huis van Dr. Koch willen graaien. Ook de dokter en zijn assistent Valet zijn een mooi tegengesteld tweetal. De dokter is erg serieus van aard, terwijl Valet de rol van onhandige ‘flapdrol’ op zich neemt. Grappig om te zien. Het verhaal is in de eerste helft prima te volgen, maar zwakt af naarmate het einde nadert. De verbanden in het verhaal worden onduidelijker, de verhaallijnen minder scherp van aard en het plot komt daardoor een beetje uit de lucht vallen. Na afloop is het, ondanks een poppenkastspel over de legende van de vloek, niet precies duidelijk wat nu de vloek is en hoe het is ontstaan. Dat is jammer, want het zijn wel dingen die kinderen willen weten om het verhaal rond te krijgen.

Sterk aan de voorstelling is het live-orkest dat achter op het podium staat. Twee trombones, een viool, een cello, een piano/orgel en slagwerk zorgen voor spannende en griezelende muziek (componist Gábor Tarján). Hierdoor zitten de kinderen op het puntje van hun stoel ademloos te kijken naar alle gebeurtenissen. Zo’n groot live-orkest zien we niet vaak bij Het Filiaal en verrast dus. Daarnaast is de belichting erg mooi. Door van de zijkant te belichten creëren Gé Wegman en Vinny Jones een griezelige omgeving waar de karakters goed tot hun recht komen. De vloek van de Woestewolf is daarom, ondanks het matige einde, een geslaagde griezelige jeugdvoorstelling waar kind én ouder zich prima bij kunnen vermaken.

De vloek van de Woestewolf speelt nog t/m 27 november 2011 in verschillende theaters door Nederland. Kijk voor meer informatie op www.hetfiliaal.nl

Foto’s: Joris van Bennekom