Jip en Janneke komen tot leven in de mjoezikul
Door Elke Lodewijks

Jip en Janneke zijn uit de bekende boekjes geklommen en zijn tegenwoordig op verschillende podia in Nederland te zien. Annie M.G. Schmidt zou dit jaar 100 zijn geworden en dat werd zondag 16 oktober in de Stadsschouwburg van Haarlem gevierd met de première van Jip en Janneke, de mjoeziekul.

In de familiemusical is te horen en te zien dat de productie de boekjes van Annie M.G. Schmidt trouw is gebleven. Jip en Janneke zijn omgetoverd tot twee poppen die exact lijken op de zwart-witte silhouettekeningen van Fiep Westendorp. Babbe Groenhagen en Kim van Zeben staan letterlijk achter de poppen Jip en Janneke. Zij weten door hun acteerprestaties ervoor te zorgen dat deze tot leven komen. Ze zijn niet onzichtbaar achter de poppen en hebben een dubbelrol als acteur en poppenspeler. Maar ze spelen in dienst van Jip en Janneke, waardoor ze voor de kinderen helemaal tot leven komen en het niet verwarrend is dat zij acteren en tegelijkertijd de poppen bedienen. Rogier in ’t Hout speelt de vader van Jip, de ijscoman en de kabouter. Ferdi Janssen is naast de moeder van Janneke ook boer Jansen. De vader van Janneke en de groenteman worden gespeeld door Siem van Leeuwen. Theun Plantinga vertolkt de rollen van de moeder van Jip en de postbode.

De musical wordt verteld in de stijl van de boekjes van Jip en Janneke. De korte verhaaltjes zijn samen één geheel dat wandelt langs alle seizoenen. De show start met de bekende scène dat Jip vast komt te zitten in de heg als hij met zijn nieuwe buurmeisje Janneke wil spelen. Ook komen verhaaltjes voorbij dat het hondje Takkie zoek is, Jip en Janneke spelen in het badje en dat de buurkinderen bij elkaar gaan logeren. De verhaaltjes zijn simpel en kort, maar daardoor krachtig. De korte spanningsboog van kinderen wordt niet op de proef gesteld en blijven daardoor geboeid naar de voorstelling kijken. De komische noot wordt verzorgd door de acteurs rond Jip en Janneke. Met een grappig dansje, woordgrappen, kleurrijke outfits en mimiek weten de spelers het jonge publiek aan het lachen te krijgen. De grap dat Jip de poes Siepie per ongeluk Piesie noemt valt bij de kinderen duidelijk in de smaak.

De decors zijn eenvoudig, maar ook deze passen helemaal in het plaatje. Achtergronden als huizen en tuinen zijn geheel in de stijl van Fiep Westendorp geschilderd op witte lakens. Deze worden door de acteurs verschoven als ze plaats moeten maken voor een ander landschap. Ook de ongecompliceerde en goed in het gehoor liggende liedjes weten de aandacht van de kinderen vast te houden. Tijdens een scène wordt zelfs door één van de acteurs een stuk uit een Jip en Janneke-boek, waarvan er in Nederland meer dan vijf miljoen zijn verkocht, voorgelezen. De eenvoud en het tijdloze karakter van de verhaaltjes worden hierbij duidelijk, en Bos Theaterproducties heeft deze kracht goed in de musical weten te verwerken. Het eerste Jip en Janneke-boekje werd in 1953 uitgegeven, maar daar is op het toneel niets van te merken. Wat de leeftijd van Jip en Janneke ook is,  kinderen zijn nooit te oud voor de mjoezikul.

Jip en Janneke de mjoezikul is nog tot en met april in verschillende theaters in Nederland te zien. Kijk voor meer informatie op www.jipenjannekedemusical.nl.

Foto’s: Jacqueline van Eeden