Oorlogswinter de Musical:  Een gemiste kans?
Door Wendy de Noier

Op een zomerse oktoberdag vond in het Zaantheater te Zaandam de première van de musical Oorlogswinter van het NJMT plaats. Een groter contrast kan er niet zijn, maar het verhaal, gebaseerd op het boek van Jan Terlouw, bleef ook in de warmte overeind staan. De setting van de musical dan weer iets minder..

Winter ’44-45; de laatste, maar tevens ook de strengste winter van de tweede wereldoorlog. Michiel(Soy Kroon), de zoon van de burgemeester, komt als bijna 16-jarige jongen in een gevaarlijke situatie terecht wanneer zijn buurjongen hem ongewild betrekt bij verzetspraktijken. Na een mislukte actie neemt Michiel de zorg voor een neergestorte Engelse soldaat, Jack(Timo Descamps), op zich. Vanaf dat moment raakt Michiel verstrikt in een web vol leugens en blijken mensen die hij vertrouwt plots een heel andere agenda te hebben.

Het script bestaat uit ups en downs. Regelmatig zijn de scènes te kort, een beetje filmisch zelfs. Maar naarmate de voorstelling vordert komen er ook meer integere momenten. Het decor bestaat uit zes LED wanden, waar projecties op vertoond worden. Soms geven deze een heel mooi beeld weer, zoals de getekende natuurlandschappen. Een goed voorbeeld hiervan is wanneer Michiel door het bos fietst en het beeld hem als het ware volgt. Op andere momenten zijn er –vaak onnodig- mensen aan deze projecties toegevoegd waardoor het onrealistisch wordt en voor onbedoelde hilarische taferelen zorgt.  Bepaalde vormgevingen doen dan weer geloven dat de makers hun mosterd bij de musical Soldaat van Oranje hebben gehaald. Verschillende changementen duren jammer genoeg te lang. Je bent te vaak naar een donker podium aan het kijken waar mensen stoelen en tafels verwisselen. Wanneer dit dan tussen extra korte scènes gebeurt kan dit op de zenuwen beginnen werken.

De muziek klinkt oké, maar is veel van hetzelfde. Echt kippenvel komt er pas bij het pauzenummer ‘Laat dit het laatste zijn‘, mede door de uitstekende prestatie van Soy Kroon, die we absoluut kunnen bestempelen als de ontdekking van deze voorstelling. Zelfs in het -af en toe- magere script weet hij overeind te blijven. Tijdens de scènes met piloot Jack waar hij gebrekkig Engels spreekt is hij erg geestig, maar weet in de –verhaaltechnisch betere- tweede acte ook te ontroeren. Timo Descamps zet een goede Jack neer, maar kan helaas niet alle facetten laten zien door het kleine aandeel dat hij heeft. De kinderen in het ensemble zijn erg sterk . Over hun aandeel is duidelijk goed nagedacht waardoor er een mooie mix tussen jeugd en professioneel ontstaat.

Oorlogswinter de Musical vertoont dus nog wat mankementen, maar wordt gered door een aantal  zeer sterke vertolkingen. Helaas zijn er in de regie een aantal mooie kansen gemist. De voorstelling is nog tot en met 20 mei te zien in verschillende theaters in Nederland en Vlaanderen. Meer informatie vind je op www.oorlogswinterdemusical.nl.

Foto: Wim Lanser